مقدمه: آنتی بادی منوکلونال علیه آنتی ژن A60 در مایکوباکتریوم بویس دارای کاربردهای فراوانی است که مهم ترین آنها شامل طراحی کیت تشخیصی سریع به روش ELISA برای بیماری سل، و شیمی درمانی برخی از انواع سرطان است.روش بررسی: یکی از متداول ترین روش های تولید آنتی بادی منوکلونال، امتزاج لنفوسیت های B طحال موش های ایمن شده و سلول های میلوما است. در این پژوهش، ابتدا موش های Balb/c ماده، تحت تزریقات منظم BCG و آنتی ژن A60 قرار گرفتند و تیتر آنتی بادی تولید شده پس از هر تزریق مورد بررسی قرار گرفت. پس از اطمینان از ایمن شدن موش ها، بین لنفوسیت های طحالی آنها و سلول های میلومای Sp2.0 با کمک پلی اتیلن گلیکول (50%, PEG) امتزاج برقرار شد و سلول ها در محیط انتخابی HAT قرار گرفتند. بر روی مایع رویی تمام کلون های تشکیل شده، آزمون الایزا انجام گرفت تا کلون های مولد آنتی بادی علیه آنتی ژن A60 شناسایی و انتخاب شدند.یافته ها: طی یک بار فیوژن 62 کلون هیبریدوما به دست آمد که از این تعداد، 2 کلون MB1D5 و MB3F8 که مولد آنتی بادی اختصاصی و واجد جذب بالا در آزمون الایزا بودند، انتخاب گشتند. سپس بر روی آنها آزمون آخرین حد رقت (Limiting dilution) انجام شد و تک کلون های تولیدکننده آنتی بادی منوکلونال علیه آنتی ژن A60 تکثیر شدند.بحث و نتیجه گیری: بهتر است در تهیه آنتی بادی منوکلونال علیه آنتی ژن A60 اپی توپ های ویژه گونه ای به خوبی شناسایی شوند تا آنتی بادی منوکلونال تولید شده علیه این آنتی ژن با سایر گونه های مایکوباکتریوم واکنش متقاطع نداشته باشند.

سابقه و هدف: اندازه گیری آنتی بادی های ضد مایکوباکتریوم در خون، از زمینه های تحقیقی در تشخیص سل اطفال می باشد. مطالعه حاضر بر روی کودکان مراجعه کننده به بخش اطفال مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی سل و بیماریهای ریوی در طی سالهای 81-1380 انجام شده است.مواد و روشها: مطالعه حاضر به منظور ارزیابی ارزش تشخیصی سطح سرمی IgM, IgA, IgG ضد A60 در تشخیص سل اطفال انجام گرفت. اندازه گیری ایمونوگلوبولین ها، با روش ELISA انجام شد. 238 کودک بین سنین 6 ماه تا 18 سال به چهار گروه تقسیم شدند؛ گروه اول، شامل 51 بیمار مبتلا به سل، گروه دوم شامل 75 کودک در تماس با افراد مسلول؛ گروه سوم شامل 51 کودک دچار بیماریهای ریوی بجز سل و گروه چهارم؛ 40 کودک سالم را شامل شد.یافته ها: در گروه بیماران، اسمیر در 22 کودک مثبت بود و در 24 کودک نتیجه اسمیر، منفی بود. 5 کودک نیز به سل خارج ریوی مبتلا بودند. میزان متوسط سطح IgM, IgA, IgG در گروه بیماران، نسبت به سه گروه دیگر، بالاتر بود. حساسیت و اختصاصیت آنتی بادی IgM-anti A60 در تشخیص سل، بترتیب 70.6% و 62% ارزیابی شد. این آنتی بادی در موارد سل اسمیر منفی، دارای حساسیت 62.1% بود، حساسیت IgM-anti A60 در بین کودکان در تماس با افراد مسلول 53.3% بود. در نظر گرفتن ترکیب نتایج اندازه گیری IgG و IgM، حساسیت تست را به 70.6% در گروه بیماران می رساند.نتیجه گیری و پیشنهادات: حساسیت روش سرولوژیک اندازه گیری آنتی ژن A60، نسبت به روشهای باکتریولوژیک بالاتر است (77.3% در برابر 51.2%) و این روش، راهی ساده و سریع در تشخیص سل اطفال می باشد.

گسترش فزاینده مایکوباکتریهای بیماریزا در جهان، ضرورت آگهی از وضعیت و میزان تماس افراد جامعه با آنها را بیشتر می سازد. روشهای سرواپیدمیولوژیک، یکی از روشهای مناسب دستیابی به این اطلاعات محسوب می شوند. در این مطالعه، بمنظور بررسی سرواپیدمیولوژیک آنتی بادی های سرمی IgM و IgG ضد یکی از آنتی ژنهای مایکوباکتریهای (آنتی ژن (A60 در 542 فرد ظاهرا سالم اهدا کننده خون مراجعه کننده به سازمان انتقال خون کرمانشاه، از تست الایزا استفاده شد. از نظر حضور IgG،280  نفر (7/51%) منفی، 112 نفر (7/20%) مشکوک و 150 نفر (7/27%) مثبت بودند. از نظر حضور IgM،399  نفر (6/73%) منفی، 58 نفر (7/10%) مشکوک و 85 نفر (7/15%) مثبت بودند. بین محل زندگی، سابقه واکسیناسیون (با (BCG، سطح تحصیلات، شغل، وضعیت اقتصادی، جنس و میانگین رتبه های غلظت سرمی افراد مورد بررسی با سطح سرمی IgG و IgM، ارتباط معنی داری وجود نداشت. بین سن افراد مورد بررسی و سطح سرمی IgM آنان، ارتباط معنی دار بود (P<0.001) (ولی این ارتباط در مورد IgG مشاهده نشد). در این رابطه، هرچند بیشترین افراد هر سه گروه سنی را افراد سرم منفی تشکیل می دادند، ولی کمترین موارد سرم مثبت، در گروه سنی اول (17 تا 24 سال) و بیشترین موارد با سایر متغیرها بررسی و ارتباط معنی داری بین سن و شغل مشاده شد (P<0.05). بدین ترتیب که اعضای گروه سنی اول (یعنی گروه دارنده بیشترین موارد سرونگاتیو)، عمدتا افراد فاقد شغل بودند. قابل توجه بودن میزان آنتی بادیهای IgM و IgG ضد آنتی ژن A60 در سرم افراد سالم مورد بررسی (مثبت بودن 7/27% از آنها)، نشانه آندمیک بودن منطقه و لذا افزایش احتمال مواجهه و ابتلا به عفونت های مکرر و غیر آشکار کلینیکی با مایکوباکتریها، به ویژه مایکوباکتریوم توبرکولوزیس است. تعدادی از نتایج مثبت بدست آمده را نیز می توان بعلت مشترک بودن آنتی ژن A60 در بین گونه های مایکوباکتریایی بعنوان نتیجه مثبت کاذب تست تلقی نمود. لذا پیشنهاد می شود قبل از انجام سنجشهای سرولوژیک، با تغییر رقت سرمی و عدد آستانه، این تست، بر اساس شرایط منقطه ای و محیطی، تطبیق داده شود. همچنین بیشتر بودن افراد سرونگاتیو در گروه سنی اول را بایستی در نحوه و میزان مواجهه با عامل میکروبی و کیفیت فعالیت سیستم ایمنی هومورال آنان جستجو نمود.

هدف: تهیه و تخلیص آنتی (A60) 60 از سیتوپلاسم BCGمواد و روشها: در این تحقیق از روش کروماتوگرافی حذفی توسط ستون سفارز 4B برای تخلیص A60 از سیتوپلاسم BCG استفاده گردید. برای تایید تخلیص آنتی ژن، تکنیک ایمونوالکتروفوز با استفاده از آنتی بادیهای Anti BCG  و Anti A60 به کار گرفته شد. آنتی ژن 60 تخلیص شده با روشهای الکتروفوز در ژل آگارز 0.5 درصد و دبل دیفوژن نیز مورد بررسی قرار گرفت. برای بررسی وجود آنتی ژن از هر دو قسمت سیتوپلاسم و دیواره سلولی باکتری آزمایش دات بلات با استفاده از آنتی بادی Anti A60 انجام شد. برای مطالعه ساختاری این آنتی ژن اجزای آنتی ژن در SDS-PAGE تفکیک شدند و به کاغذ نیتروسلولز منتقل شده و آزمایش وسترن بلات با استفاده آنتی بادی Anti A60 انجام شد.یافته ها: آنتی ژن تخلیص شده در ایمونوالکتروفوز متقاطع با استفاده از Anti BCG و Anti A60 به صورت کم حرکت ترین جز سیتوپلاسم نمودار گردید. آنتی ژن مذکور در الکتروفوز با ژل آگارز به صورت تک باند مشاهده گردید و در ایمونودیفیوژن در مواجه با Anti BCG دو خط رسوبی تشکیل داد. در بررسی با روش دات بلاتینگ هم سیتوپلاسم و هم دیواره سلولی باکتری با آنتی بادی Anti A60 واکنش مثبت نشان دادند. وقتی اجزایA60  با روش SDS-PAGE تفکیک شدند و وسترن بلاتینگ با استفاده از آنتی بادی Anti A60 انجام شد، اجزای پروتئینی با اوزان، 35، 38، 40، 46 و 65 کیلو دالتون شناسایی گردید.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده مبین این است که A60 یک ماکرومولکول با وزن مولکولی 10000-1000 کیلو دالتون در مایکوباکتریوم بویس سویه BCG و دارای اجزای متعدد پروتئینی است. A60 هم در سیتوپلاسم و هم در دیواره سلولی BCG موجود است و می توان آن را با استفاده از کروماتوگرافی حذفی، از سیتوپلاسم واکسن BCG که خوشبختانه در کشور ما نیز تولید می گردد، به راحتی تخلیص نمود.

سابقه و هدف: تغییر پذیری کارآیی واکسن BCG حاوی مایکوباکتریوم bovis و موفقیت بحث انگیز، مایکوباکتریوم Vaccae بعنوان یک عامل ایمنی درمانی، باعث بدگمانی نسبت به استفاده از این واکسن ها برای مراجعه به مشکل مجدد سل (TB) شده است. علاوه بر این اکثریت محققین بر این باورند که آنتی بادیهای هومورال ترشح شده بر علیه TB تنها نقش کوچکی در عفونت های مایکوباکتریال ایفا می کنند. مواد و روش ها: به جهت روشن شدن دلیل نارسایی مشاهده شده در این آنتی بادی ها، پاسخ هومورال سیستم ایمنی را بر علیه سلول های کامل و لیز شده گونه های مایکوباکتریوم همانند مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، مایکوباکتریوم آویوم، مایکوباکتریوم پاراتوبرکلوزیس، مایکوباکتریوم Vaccae و مایکوباکتریوم phlei و همچنین آنتی بادیهای برخاسته علیه گونه TB پانوژنیک A60 از BCG پاستور CL-2 و بر علیه BCG گونه Copenhagen بررسی و آنالیز گردید.هنچنین واکنش آنتی ژن های ماکرو مولکولی (TMA) thermostable موجود در BCG، مایکوباکتریوم پاراتوبرکلوزیس، مایکوباکتریوم Pheli، مایکوباکتریوم Vaccae و LAM استخراج شده از BCG سویه پاستور CL-2 بر این آنتی بادیها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. فعالیت سیستم ایمنی سلولی بر علیه مایکوباکتریوم Vaccae در مقایسه با مایکوباکتریوم bovis و BCG سویه پاستور CL-2 توسط توانایی آنها برای ایجاد یک سندرم آرتریتی تجربه مورد بررسی و آنالیز قرار گرفت.یافته ها و نتیجه گیری: یافته های زیر از مطالعه حاضر استخراج شد.1- پاسخ سرولوژیک بدست آمده توسط سلول های کامل لیز شده مایکوباکتریوم Vaccae بیشترین تشابه را با پاسخ بدست آمده از مایکوباکتریوم توبرکلوز و بیشترین اختلاف را با پاسخ بدست آمده با از مایکوباکتریوم Pheli نشان داد هر چند آنتی بادیهای ترشح شده بر علیه کمپلکس آنتی ژن 60 از BCG سویه پاستور CL-2 از نظر ایمونولوژیکی واکنش خیلی قوی با سلول های لیز شده و TMA مربوطه به مایکوباکتریوم Vaccae نشان ندادند.2- آنتی بادیهای ترشح شده بر علیه سلول های TB پاتوژنیک BCG sonicate سویه Copenhagen و A60 از BCG سویه پاستور CL-2 بخوبی سلول های کامل و لیز شده BCG سویه Copenhagen و پاستور CL-2 را تشخیص دادند. اما با سلول های کامل و لیز شده گونه TB پاتوژنیک واکنش ضعیف و با BCG گونه Aventis-Pasteur که بطور رایج به عنوان واکسن (Monovax) استفاده می شود واکنش بسیار ضعیفی نشان دادند.3- LAM استخراج شده از BCG سویه پاستور CL-2 بطور ضعیف توسط آنتی بادی های مونوکلونال CS-40 که بر علیه LAM مربوط به TB Virulent سویه Erdman ترشح شده بود شناسایی شد اما این سویه توسط آنتی بادی CS-35 مونوکلونال که همه LAM ها را تشخیص می دهد، شناسایی گردید. این LAM با همان کارآیی توسط چهار آنتی بادی ضد مایکوباکتریوم مورد استفاده مثل آنتی بادی بر علیه کمپلکس A60 BCG  شناسایی گردید. 4- لیزات (Lysate) سلولی و TMA مربوط به مایکوباکتریوم Vaccae به اندازه BCG ایمنی سلولی را تحریک نکرد و این مساله بصورت شکست و ناکارآمدی در ایجاد سندرم آرتریتی تجربی نمود یافت (بر خلاف القا انجام شده توسط لیزات سلولی و آنتی ژن 60 و TM مربوط به BCG).

زمینه و هدف: سرطان پروستات یکی از شایع ترین سرطان های احشایی در مردان است. یکی از روش هایی که برای تشخیص زودرس این بیماری و قبل از بروز علایم آن به کار می رود، غربالگری به کمک اندازه گیری آنتی ژن اختصاصی پروستات است. یکی دیگر از عواملی که باعث افزایش آنتی ژن اختصاصی پروستات می شود، عفونت های پروستات است. لذا هدف از این مطالعه تعیین و تاثیر افلوکساسین بر میزان آنتی ژن اختصاصی پروستات در مردان با آنتی ژن بالا بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی که در سال 1399 انجام شد، 224 مرد با آنتی ژن اختصاصی بالاتر از 4 نانوگرم، با تجویز 200 میلی گرم افلوکساسین در هر 12 ساعت، به مدت 10 روز مورد ارزیابی قرار گرفتند. معیارهای خروج از مطالعه شامل سنین کمتر از پنجاه یا بیش از 75 سال، سابقه حساسیت به فلویوروکینولون ها، سابقه دستکاری اخیر در پروستات، مصرف مهار کننده های 5 آلفا رداکتاز و نیز موارد شناخته شده سرطان پروستات بود. بعد از ده روز مصرف دارو، برای بار دوم آنتی ژن اختصاصی پروستات اندازه گیری می شد و با استفاده از تست های آمار حیاتی نتایج حاصله مورد ارزیابی قرار می گرفت. در تمامی بیماران آزمایش کامل ادرار و معاینه پروستات از راه روده صورت گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سن بیماران 18/61 سال و میانگین سطح آنتی ژن قبل از تجویز آنتی بیوتیک 3/26 (4/97±,9/21) بوده است. در 120 بیمار (57/53 درصد) پس از مصرف آنتی بیوتیک، به حدی آنتی ژن کاهش یافت که نیاز به انجام بیوپسی را مرتفع کرد و در بقیه بیماران پس از انجام بیوپسی، 65 مورد سرطان پروستات و 39 مورد هیپرپلازی خوش خیم پروستات گزارش شد. در114بیمار (89 /50 درصد) پیوری در آزمایش ادرار نشان داده شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد در بیماری که ادرار فعال دارد(پیوری) و معاینه پروستات از راه روده طبیعی است، می توان تصمیم در مورد بیوپسی پروستات را به تاخیر انداخت و برای بیمار آنتی بیوتیک شروع کرد و در صورتی که افت قابل توجه در میزان آنتی ژن مشاهده شد، آنتی بیوتیک را ادامه داد و از انجام بیوپسی غیر ضروری اجتناب کرد. در غیر این صورت تجویزآنتی بیوتیک برای بیمار بدون علامت با آزمایش کامل ادرار طبیعی، ولی آنتی ژن بالا بی فایده است.